« او گفت : آفات و عارضه موجب كدورت نعمت بر كسانى است كه متنعم هستند ؛ « او گفته است : كسى كه نسبت به آنچه از دست داده اهميت ندهد ، نفس او راحت و ذهن و قلبش باصفا خواهد بود ؛ « او گفت : كسى كه شكر نعمت نكند در مظان آنست كه نعمت‌هاى او از دستش برود ؛ « او گفت : چه بسا اشخاص از امورى خود را كنار مىكشند و همان امور اسباب ناراحتى آنها خواهد شد ؛ « او گفت : هر خشمى را با سكوت رد كن ؛ « او گفت : ياد نيك بهتر از مال است ، زيرا مال تمام شود ولى ياد خير هميشه باقى است . حكمت ثروتى است كه هيچ‌وقت معدوم و مضمحل نمىگردد ؛ « او گفت : فقر و معاش با مال حلال بهتر از ثروت و زندگى با مال حرام است ؛ « او گفت : بهترين سيره و روش انسان كسب خوب و خرج به اندازه است ؛ « او گفت : كسى كه تجربه كند دانش او زياد شود و آنكه ايمان دارد يقين او زياد گردد و كسى كه يقين او كامل شد ، سعيش در كارها زياد گردد و كسى كه در كارهاى خويش كوشش نمايد ، قدرت او زياد خواهد شد ، آنكه تنبلى كند سستى وى زياد گردد و هركس در كارها ترديد كند ، شك او بيشتر خواهد بود . به سقراط شعرى منسوب داشته‌اند كه به عربى چنين است : « انما الدنيا و ان ومقت خطرة من لحظ ملتفت » ( يعنى دنيا اگر چشمك زد ( اقبال ) يك لحظه بيش نيست ) . « او گفت : آنچه در دل دارى به كسى مگو ، چقدر زشت است كه مردم اثاثه خود را در خانه‌هاى خود مخفى مىنمايند ، ولى آنچه در دل دارند ظاهر مىسازند ؛ « او گفت : اگر گفتهء من كه نمىدانم در نظر مردم حاكى از دانش نبود ، مىگفتم نمىدانم ؛